Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Συνέντευξη του Σίμου Γεωργόπουλου για την Cretan Food News.

Συνέντευξη του Σίμου Γεωργόπουλου για την Cretan Food News.

Συνέντευξη: Χρήστος Λάπας

Αν ο κόσμος του κρασιού ήταν ένα puzzle με λίγα κομμάτια, σίγουρα ένα από αυτά θα ήταν ο Σίμος Γεωργόπουλος. Παρά το υψηλό ανάστημα αίσθηση προκαλεί το χαμηλό προφίλ που διατηρεί σαν άνθρωπος,  η ευθύτητα και η ειλικρίνεια του. Αισθάνεται κανείς τυχερός ανταλλάσοντας απόψεις και η συζήτηση  μαζί του αφήνει μια εξαιρετική επίγευση.

Πως ξεκίνησε η ενασχόληση σου με το κρασί;
Μέχρι το 1995 έπινα μόνο πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό! Κατόπιν ήρθε το ανθρακικό αλλά όχι στην πορτοκαλάδα, αλλά με την μορφή φυσαλίδων στις αγαπημένες μου Σαμπάνιες! Για να μιλήσουμε σοβαρά πάντως  ασχολούμαι με σχετικά λίγα πράγματα στην ζωή μου, ωστόσο προσπαθώ να τα κάνω όσο το δυνατόν καλύτερα μπορώ. Έτσι από τότε που μυήθηκα στον κόσμο του κρασιού ξεκίνησα να διαβάζω και να δοκιμάζω ασταμάτητα, διαδικασία που συνεχίστηκε και όταν πέρασα από το επίπεδο της ερασιτεχνικής ενασχόλησης σε αυτό της επαγγελματικής σταδιοδρομίας το 1999.
 
Είναι απαραίτητα το διάβασμα και οι δοκιμές;
Φυσικά! Χωρίς το πρώτο δύσκολα μπορείς να ξεκολλήσεις από το “είναι καλό, δεν είναι καλό”. Το κρασί όμως είναι πολλά παραπάνω από ένα καλό η ένα κακό προϊόν αφού εμπεριέχει το μεγαλείο της φύσης και την κουλτούρα του δημιουργού του. Το διάβασμα ακριβώς αυτά σε βοηθάει να κατανοήσεις.
 Από την άλλη μεριά οι δοκιμές κρασιών όλων των ειδών, τόπων, ποικιλιών και επιπέδων τιμής διευρύνουν  τους ορίζοντες, θέτουν τα μέτρα σύγκρισης και σε κάνουν να εκτιμάς το καλό και να απορρίπτεις το κακό.
 
Έχω την αίσθηση ότι όλη σου η καριέρα είναι γεμάτη απορρίψεις…
Απορρίψεις αλλά και έρωτες! Είναι αλήθεια ότι σε τίποτα δεν ακολουθώ τον μέσο δρόμο, πόσο μάλλον στο κρασί. Και αυτό γιατί πιστεύω ότι όπως ένα σπουδαίο  αυτοκίνητο διαφέρει ριζικά από ένα κοινό, έτσι και ένα  εξαιρετικό κρασί διαφέρει δραματικά από ένα απλό, αφού είναι αποτέλεσμα πάθους, θυσιών αλλά και χαρισματικών τόπων.
 
Ποιά είναι για σένα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα εξαιρετικό κρασί;
Ένα εξαιρετικό κρασί πρέπει να διαθέτει αρωματική συμπύκνωση, εξαιρετική οξύτητα και μεγάλη γευστική διάρκεια. Ένα σπουδαίο κρασί όμως πρέπει να διαθέτει όλα τα παραπάνω μαζί με πολυπλοκότητα, φινέτσα και ανάλαφρο χαρακτήρα που να σου επιτρέπει να το πιείς χωρίς να σε πιεί. Για αυτό το λόγο δεν μου αρέσουν τα βαριά και τα ασήκωτα κρασιά, τα οποία είναι εντυπωσιακά μέχρι τις δύο πρώτες γουλιές αλλά κουραστικά μετά την τρίτη!
 
Ένας κριτικός δικαιούται να έχει αγαπημένες ποικιλίες;
Φυσικά, άνθρωπος δεν είναι και αυτός; Εγώ για παράδειγμα αγαπώ το ξινόμαυρο, την μαυροδάφνη στην ξηρή της μορφή και βέβαια το ανυπέρβλητο pinot noir, ενώ από τα λευκά σταφύλια  το βιδιανό, το ασύρτικο, το chenin blanc και το riesling. Από την άλλη  βέβαια πρέπει να ξεχωρίζει το καλό riesling από το κακό riesling !
 
Έχεις την φήμη ότι πάντα λες χωρίς περιστροφές την άποψή σου. Πόσο εύκολη είναι η ειλικρίνεια  στην Ελλάδα;
Καθόλου εύκολη! Ενδεικτικά αναφέρω ότι κατά καιρούς παραγωγοί δεν με έχουν αφήσει να δοκιμάσω κρασιά τους σε εκθέσεις, δεν με έχουν δεχτεί στα οινοποιεία τους ή έχουν στείλει επιστολές διαμαρτυρίας σε έντυπα στα οποία αρθρογραφούσα. Όμως προτιμώ να θυμάμαι αυτούς που έχουν ακούσει την κριτική μου, έχουν προβληματιστεί και έχουν γίνει καλύτεροι. Φυσικά όταν εκφέρεις μια γνώμη, είναι σίγουρο ότι θα κάνεις και λάθη. Άλλωστε αυτός που δεν μιλά ποτέ δεν κάνει και λάθη ποτέ! Συνεπώς είναι απολύτως βέβαιο ότι έχω κάνει και εγώ τα λάθη μου, ωστόσο το ίδιο βέβαιο είναι –έστω και αν κάποιοι αρνούνται να το πιστέψουν- ότι η κριτική μου είναι πάντα  καλοπροαίρετη αλλά και ότι αντιμετωπίζει την δουλειά όλων των  παραγωγών με το ίδιο τρόπο και ξεκινώντας από την ίδια αφετηρία.
 
Αυτός είναι ο λόγος που έχεις πρώτος επισημάνει τη δουλειά κάποιων εξαιρετικών νεοεμφανιζόμενων παραγωγών;
¨Όχι μόνο αυτός αλλά και τα χιλιάδες κρασιά που δοκιμάζω  στις εκθέσεις. Μια εξαντλητική δουλειά που συνήθως με στέλνει στο κρεβάτι με πυρετό για τις επόμενες μέρες, αλλά παράλληλα με βοηθά να ανακαλύπτω το νέο και ενδιαφέρον αλλά και να επανεξετάζω το γνωστό σε έναν οινικό κόσμο που συνεχώς αλλάζει.
 
Καρπός αυτής της αναζήτησης είναι και το βιβλίο σου “Ένα Ποτήρι Κρασί γεμάτο Ελλάδα”;
Ακριβώς. Ήταν μια προσπάθεια να αξιολογήσω την συνολική δουλειά των Ελλήνων παραγωγών την τελευταία 5ετία και να προτείνω τους 50 πιο φορμαρισμένους, βαθμολογώντας αποκλειστικά τις επιδόσεις τους μέσα στο μπουκάλι. Η τοποθέτησή τους σε 5 επίπεδα ήταν ότι έπρεπε για να αποκτήσω μερικούς ακόμα εχθρούς, αφού φυσικά σχεδόν κανείς δεν σκέφτηκε ότι για να βρίσκεται μέσα σε αυτό το βιβλίο είναι ένας από τους καλύτερους αλλά ότι έχει αδικηθεί αφού δεν περιλαμβάνεται στο πρώτο επίπεδο.
 
Μέσα σε αυτό το βιβλίο συναντάμε και πολλούς παραγωγούς από την Κρήτη.
Η Κρήτη και η Κεντρική Ελλάδα, είναι κατά την γνώμη μου οι πλέον ενδιαφέροντες αμπελώνες αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, με  την πρώτη μάλιστα να διαθέτει επιπρόσθετα έναν πλούτο γηγενών ποικιλιών που καμιά άλλη περιοχή δεν διαθέτει. Επίσης η νέα γενιά κάνει εξαιρετική δουλειά οπότε η παρουσία της ήταν φυσικό επακόλουθο. Μια ανανεωμένη έκδοση μάλιστα θα περιελάμβανε περισσότερους παραγωγούς από την Κρήτη και ακόμα υψηλότερες βαθμολογίες .
 
Τι κάνει ένας οινογράφος όταν δεν οινογραφεί;
Μαγειρεύει με πάθος, τρώει με βουλιμία και ποδηλατεί ασταμάτητα για να κάψει τις θερμίδες που έχει πάρει!